Ik was een beetje inspiratieloos over wat ik kon posten op MaaikiesWorld. Ik zat te denken en te denken. Totdat ik het wist. Waarom schrijf ik niet over dingen die me bang maakte als kind? Dat is best leuk, grappig en misschien ook wel herkenbaar.  Ik was vooral rond de leeftijd van drie, vier en vijf jaar. Gek hoe je als kind de wereld totaal anders deed beleven dan wanneer je ouder bent. Fantasie voelde als kind ook meer als een werkelijkheid. Benieuwd naar mijn kinder angsten? Lees dan gauw verder :-)

Toiletten:
ja, ik was bang voor wc potten. Dat enorme gat in het midden. Wat zat er onder? Waar ging het heen? Riool buizen vond ik ook eng om te zien. Ook in bouwmarkten vond ik de showmodellen van wc potten maar eng. Ik bleef er ver uit de buurt. Badkuipen en douche cabines in de winkels vond ik wel geweldig.

Katten en honden:
Je zou het nu niet meer zeggen, maar ik was bang van katten en vooral grote honden. En nu ben ik helemaal gek op katten en heb ik een kat! Overal waar ik een kat zie, word ik heel blij. Ik ben een echte kattenmens. Voor honden ben ik een stuk minder bang nu, al vind ik heel grote honden wel wat spannend en ben ik er heel voorzichtig mee.

Pluis onder de verwarming:
Ik herinner het me als een week geleden. Ik was drie jaar en in het vorige huis waar we woonden zag ik een enge pluis hangen onder de verwarming. Ik weet niet wat het was of hoe het daar kwam. Ik dacht waarschijnlijk dat het een eng beest was.

Wasmachines: 
Ik vond het eng om de binnenkant van een wasmachine te zien. Soms werd het wel eens uit elkaar gehaald als er problemen mee waren en dat vond ik maar akelig en ik wilde er niets van weten. Dat is nu wel een heel stuk minder. 

Rupsen:
​Als kleuter zat ik lekker binnen te spelen toen er een dikke rups onder de tv kast kwam kruipen. Ik ben nooit meer op die plek gaan spelen. Stel je voor dat er weer een rups kwam aangekropen. Tegenwoordig ben ik er allang niet meer bang van. Ik vind ze wel schattig. Behalve als het eikenproccesierupsen zijn, maar daar maak je onder andere koolmeesjes weer heel blij mee. 

Regenwormen:
Regenwormen vond ik ook echt eng. Ik moet er nog steeds niet veel van hebben, maar ik durf ze op zich wel op te pakken mochten er kippen in de buurt zitten. Kippen zijn dol op regenwormen, echt waar :-D

Libelles:
Voor libelles dook ik altijd weg. Ik vond ze eng en ze vlogen zo snel. Hier ben ik nu absoluut niet meer bang voor. Ik vind ze schattig en geweldig. En waarom noemen we ze geen drakenvliegjes? Dat klinkt toch zoveel leuker? In het Engels heet een libelle een dragonfly.

Graafmachines:
We verhuisden naar een nieuwbouwwijk toen ik bijna vier was. Ik speelde graag buiten en ze waren in de straat nog volop bezig met bouwen. Er stond een graafmachine, gelukkig zat er niemand in en stond ie stil. Maar wat een eng ding vond ik dat! Die scherpe, grote tanden eraan en ik was klein. Straks zou die machine mij grijpen. Ik heb er ook wel eens een nachtmerrie over gehad. Ik ben er ondertussen al heel lang niet meer vang voor.

Spinnen:
Last but not least: spinnen! Bbrrr... Dat zegt genoeg, tot op de dag van vandaag ben ik daar nog steeds ontzettend bang voor.  Dat is niet zo gek, want arachnofobie, oftewel spinnenfobie, is de grootste fobie die er is. Ongeveer 75 procent van de volking heeft hier last van! Dat is veel! Iets wat me meegekregen hebben uit de evolutie. Het ironische is, is dat ik vogelspinnen dan weer wel wel leuk vind. Ik vind ze er fluffy uit zien. En de inie inie minie spinnetjes vind ik ook nog wel leuk. Voor spinneneitjes ren ik wel weg.

Aankomende donderdag 5 juni regent het kattensnoepjes, kattenbrokjes, kattenvleesjes en kattensticks. Ik heb Wizzy dan precies tien jaar bij me. Tien jaar!! Kun je het geloven? Ik niet! Ik weet nog zo ontzettend goed dat ik haar tien jaar geleden mocht ophalen uit het dierenasiel. Dat was de mooiste dag van mijn leven en ik heb hier een blogpost over gemaakt toendertijd. Die kun je hier teruglezen. 

Nu, tien jaar later, gaat het nog steeds erg goed met Wizzy, we zijn samen een paar keer verhuisd en onze band is sterker dan ooit. We weten van elkaar wat we bedoelen, ze slaapt bijna elke nacht bij me en ze is nog steeds net zo gek op aandacht zoals tien jaar geleden. Ook samen spelen vindt ze nog steeds heel leuk. Ontwormen blijft een drama... :-) En natuurlijk heeft ze nog steeds haar ondeugende streken, zoals van alles op de grond gooien. Gelukkig geen breekbare spullen.

Ondertussen heeft ze een paar krabpalen al versleten en een paar weken geleden heeft ze een nieuwe, lichtroze krabpaal van me gehad waar ze erg blij mee is. 

Soms lijkt Wizzy net een hondje als ik lang ben weggeweest. Dan is ze zo ontzettend blij als ik thuis kom. Miauwen, spinnen en veel knuffelen. 

Ik ben zo blij met Wizzy, mijn kleine meisje. En ik ben ook zo blij dat ik haar een nieuw huisje heb gegeven. Veel dieren zitten in het dierenasiel lang te wachten op een nieuw huisje. Vaak willen mensen deze dieren niet, omdat ze liever een jong diertje willen. Maar deze dieren in het dierenasiel verdienen ook een kans. Vaak zijn katten al opgevoed en zijn ze zindelijk. En ik ben ontzettend blij dat Wizzy mij heeft uitgekozen. Nu, tien jaar later, zijn we nog steeds erg blij met elkaar. Wizzy laat me elke dag weer stralen en lachen. Let's party and meow on!!

Hij is super zacht, heel lief, knuffelbaar en gemaakt van wol! Ik heb het over de alpaca knuffel van Inkari. Deze knuffels worden handgemaakt in Peru en ze zijn te koop in vershillende maten, mini, small, medium en large. Het materiaal wat gebruikt wordt komt ook van de alpaca zelf. De knuffels zijn beschikbaar in verschillende kleuren, zoals blond, vanilla, sandstone en sahara. Soms zijn er limited editions, dan heb je de knuffels in bijvoorbeeld een knal roze kleur <3 De shattige alpaca's staan zelf ook in Peru.

Daarnaast is alpacawol hypoallergeen en dus ideaal voor mensen met een allergie. Ze zijn fairtrade, duurzaam, uniek en diervriendelijk. En vooral echt super, super zacht kan ik je vertellen!

Ik kwam deze knuffels tegen op Let's Go Kawaii. Ik was meteen verliefd. Maar omdat ik al veel knuffels heb, waarvan mijn kat Wizzy de grootste knuffelaar is, besloot ik om voor een small alpaca te gaan in de kleur blond. En daar heb ik geen spijt van! Ik had nog nooit van de knuffels gehoord, totdat ze dus op de webhop kwamen van Let's Go Kawaii.

Er zijn trouwens niet alleen knuffels te koop, maar ook allerlei accessoires, zoals brilletjes en strikjes. Maar ook een speciale borstel om jouw alpaca te kunnen borstelen. Dat is wel handig, want helaas trekt wol makkelijk haren en stof aan. Verder vind ik de kwaliteit erg goed van de knuffels, ze verliezen amper haren. Mijn kat moest er in het begin een beetje aan wennen. Nu accepteert ze de knuffel, zoals ze met mijn andere knuffels ook doet. En als Wizzy niet in een kroel moment is, dan heb ik altijd mijn alpaca Dotty. Die naam heb ik hem gegeven <3 

Helaas zijn de knuffels niet meer te koop bij Let's Go Kawaii, want die zijn uitverkocht. Maar ze komen binnenkort wel weer terug bij Let's Go Kawaii. Er zijn nog wel een hoop andere webshops die ze verkopen, waaronder de originele webshop van Inkari. Ik betaalde voor mijn small alpaca knuffel ongeveer 38 euro voor. Dit lijkt wat veel voor een knuffel, maar het is het geld meer dan waard! Vergeet ook niet dat ze handgemaakt worden. 

Alpaca knuffels van Inkari zijn ook erg leuk om cadeau te doen voor jong en oud! En mocht je meer willen zien van de schattige alpaca's, ze hebben ook een Instagram pagina, deze heet: inkari.alpaca Ook hebben ze een Facebook pagina: inkari.alpaca Op allebei de profielen kun je hun geweldige en vrolijke alpaca filmpjes bewonderen. Alpaca's zijn geweldige dieren! <3