Ik was een beetje inspiratieloos over wat ik kon posten op MaaikiesWorld. Ik zat te denken en te denken. Totdat ik het wist. Waarom schrijf ik niet over dingen die me bang maakte als kind? Dat is best leuk, grappig en misschien ook wel herkenbaar. Ik was vooral rond de leeftijd van drie, vier en vijf jaar. Gek hoe je als kind de wereld totaal anders deed beleven dan wanneer je ouder bent. Fantasie voelde als kind ook meer als een werkelijkheid. Benieuwd naar mijn kinder angsten? Lees dan gauw verder :-)
Toiletten:
ja, ik was bang voor wc potten. Dat enorme gat in het midden. Wat zat er onder? Waar ging het heen? Riool buizen vond ik ook eng om te zien. Ook in bouwmarkten vond ik de showmodellen van wc potten maar eng. Ik bleef er ver uit de buurt. Badkuipen en douche cabines in de winkels vond ik wel geweldig.
Katten en honden:
Je zou het nu niet meer zeggen, maar ik was bang van katten en vooral grote honden. En nu ben ik helemaal gek op katten en heb ik een kat! Overal waar ik een kat zie, word ik heel blij. Ik ben een echte kattenmens. Voor honden ben ik een stuk minder bang nu, al vind ik heel grote honden wel wat spannend en ben ik er heel voorzichtig mee.
Pluis onder de verwarming:
Ik herinner het me als een week geleden. Ik was drie jaar en in het vorige huis waar we woonden zag ik een enge pluis hangen onder de verwarming. Ik weet niet wat het was of hoe het daar kwam. Ik dacht waarschijnlijk dat het een eng beest was.
Wasmachines:
Ik vond het eng om de binnenkant van een wasmachine te zien. Soms werd het wel eens uit elkaar gehaald als er problemen mee waren en dat vond ik maar akelig en ik wilde er niets van weten. Dat is nu wel een heel stuk minder.
Rupsen:
Als kleuter zat ik lekker binnen te spelen toen er een dikke rups onder de tv kast kwam kruipen. Ik ben nooit meer op die plek gaan spelen. Stel je voor dat er weer een rups kwam aangekropen. Tegenwoordig ben ik er allang niet meer bang van. Ik vind ze wel schattig. Behalve als het eikenproccesierupsen zijn, maar daar maak je onder andere koolmeesjes weer heel blij mee.
Regenwormen:
Regenwormen vond ik ook echt eng. Ik moet er nog steeds niet veel van hebben, maar ik durf ze op zich wel op te pakken mochten er kippen in de buurt zitten. Kippen zijn dol op regenwormen, echt waar :-D
Libelles:
Voor libelles dook ik altijd weg. Ik vond ze eng en ze vlogen zo snel. Hier ben ik nu absoluut niet meer bang voor. Ik vind ze schattig en geweldig. En waarom noemen we ze geen drakenvliegjes? Dat klinkt toch zoveel leuker? In het Engels heet een libelle een dragonfly.
Graafmachines:
We verhuisden naar een nieuwbouwwijk toen ik bijna vier was. Ik speelde graag buiten en ze waren in de straat nog volop bezig met bouwen. Er stond een graafmachine, gelukkig zat er niemand in en stond ie stil. Maar wat een eng ding vond ik dat! Die scherpe, grote tanden eraan en ik was klein. Straks zou die machine mij grijpen. Ik heb er ook wel eens een nachtmerrie over gehad. Ik ben er ondertussen al heel lang niet meer vang voor.
Spinnen:
Last but not least: spinnen! Bbrrr... Dat zegt genoeg, tot op de dag van vandaag ben ik daar nog steeds ontzettend bang voor. Dat is niet zo gek, want arachnofobie, oftewel spinnenfobie, is de grootste fobie die er is. Ongeveer 75 procent van de volking heeft hier last van! Dat is veel! Iets wat me meegekregen hebben uit de evolutie. Het ironische is, is dat ik vogelspinnen dan weer wel wel leuk vind. Ik vind ze er fluffy uit zien. En de inie inie minie spinnetjes vind ik ook nog wel leuk. Voor spinneneitjes ren ik wel weg.
Toiletten:
ja, ik was bang voor wc potten. Dat enorme gat in het midden. Wat zat er onder? Waar ging het heen? Riool buizen vond ik ook eng om te zien. Ook in bouwmarkten vond ik de showmodellen van wc potten maar eng. Ik bleef er ver uit de buurt. Badkuipen en douche cabines in de winkels vond ik wel geweldig.
Katten en honden:
Je zou het nu niet meer zeggen, maar ik was bang van katten en vooral grote honden. En nu ben ik helemaal gek op katten en heb ik een kat! Overal waar ik een kat zie, word ik heel blij. Ik ben een echte kattenmens. Voor honden ben ik een stuk minder bang nu, al vind ik heel grote honden wel wat spannend en ben ik er heel voorzichtig mee.
Pluis onder de verwarming:
Ik herinner het me als een week geleden. Ik was drie jaar en in het vorige huis waar we woonden zag ik een enge pluis hangen onder de verwarming. Ik weet niet wat het was of hoe het daar kwam. Ik dacht waarschijnlijk dat het een eng beest was.
Wasmachines:
Ik vond het eng om de binnenkant van een wasmachine te zien. Soms werd het wel eens uit elkaar gehaald als er problemen mee waren en dat vond ik maar akelig en ik wilde er niets van weten. Dat is nu wel een heel stuk minder.
Rupsen:
Als kleuter zat ik lekker binnen te spelen toen er een dikke rups onder de tv kast kwam kruipen. Ik ben nooit meer op die plek gaan spelen. Stel je voor dat er weer een rups kwam aangekropen. Tegenwoordig ben ik er allang niet meer bang van. Ik vind ze wel schattig. Behalve als het eikenproccesierupsen zijn, maar daar maak je onder andere koolmeesjes weer heel blij mee.
Regenwormen:
Regenwormen vond ik ook echt eng. Ik moet er nog steeds niet veel van hebben, maar ik durf ze op zich wel op te pakken mochten er kippen in de buurt zitten. Kippen zijn dol op regenwormen, echt waar :-D
Libelles:
Voor libelles dook ik altijd weg. Ik vond ze eng en ze vlogen zo snel. Hier ben ik nu absoluut niet meer bang voor. Ik vind ze schattig en geweldig. En waarom noemen we ze geen drakenvliegjes? Dat klinkt toch zoveel leuker? In het Engels heet een libelle een dragonfly.
Graafmachines:
We verhuisden naar een nieuwbouwwijk toen ik bijna vier was. Ik speelde graag buiten en ze waren in de straat nog volop bezig met bouwen. Er stond een graafmachine, gelukkig zat er niemand in en stond ie stil. Maar wat een eng ding vond ik dat! Die scherpe, grote tanden eraan en ik was klein. Straks zou die machine mij grijpen. Ik heb er ook wel eens een nachtmerrie over gehad. Ik ben er ondertussen al heel lang niet meer vang voor.
Spinnen:
Last but not least: spinnen! Bbrrr... Dat zegt genoeg, tot op de dag van vandaag ben ik daar nog steeds ontzettend bang voor. Dat is niet zo gek, want arachnofobie, oftewel spinnenfobie, is de grootste fobie die er is. Ongeveer 75 procent van de volking heeft hier last van! Dat is veel! Iets wat me meegekregen hebben uit de evolutie. Het ironische is, is dat ik vogelspinnen dan weer wel wel leuk vind. Ik vind ze er fluffy uit zien. En de inie inie minie spinnetjes vind ik ook nog wel leuk. Voor spinneneitjes ren ik wel weg.

RSS Feed